Nie wiadomo, kiedy powstała parafia Opawica. Reformacja zaczęła się tu w XVI w. prawdopodobnie za panowania dziedzica Albrechta Füllsteina. 19 IX 1570r. w Brzegu został wyświęcony na diakona wyznaczony do Opawicy ziębiczanin Paulus Langus.

W 1582r. właścicielem majątkowym został katolik Wacław von Haugwitz, który powołał katolickiego proboszcza. Dlatego też ewangelicki właściciel Albrechtic Johann von Wollstein w 1584r. odłączył swoją wieś od parafii Opawica. W 1612r. Haugwitz sprowadził do swojego majątku jezuitów w celu szerzenia kontrreformacji.

Po I wojnie śląskiej i pokoju wrocławskim parafia Opawica zmniejszyła się z powodu wytyczenia granicy prusko - austriackiej na rzece Złotej Opawie. Teren podlegający diecezji ołomunieckiej, który przeszedł w pruskie posiadanie, a więc m.in. większa część dzisiejszego powiatu głubczyckiego, został nazwany biskupim komisariatem Kietrz, a od wyniesienia Ołomuńca do rangi siedziby archidiecezji ( 1777 ) arcybiskupim komisariatem Kietrz. Mianowany przez arcybiskupa komisarz był jego przedstawicielem na terenie pruskim. Pierwszym komisarzem został opawicki proboszcz Karl Flessel, od 1751 do 1756r., który jednak ze względu na swój wysoki wiek pozostał w Opawicy. Drugi z kolei komisarz, Franz Reittenharth, od 1756 - 1784, pochodził z Opawicy i po śmierci został pochowany w kościele parafialnym św. Tomasza w Kietrzu. Czwarty arcybiskupi komisarz, Johann Stanjek (1796 - 1812), w 1779r. za pośrednictwem rodziny Sedlnickich z Lenarcic został proboszczem, a następnie dziekanem w Opawicy i był nim do momentu awansu na komisarza w 1796r.

W 1780r. ustanowiono dekanat Opawica. W 1812r. obejmował parafie: Opawicę, Równe, Zopowy, Zubrzyce, Włodzienin, Posucice, Branice, administraturę Bliszczyce i 2 lokalie: Braciszów i Pielgrzymów. Do tego roku do dekanatu Opawica należała również parafia Głubczyce, lecz na wniosek głubczyckiego landrata (starosty powiatowego ) von Gellhorna z 24 IX 1812r., został utworzony dekanat Głubczyce.

W lecie 1841r. nastąpiła generalna wizytacja arcybiskupiego komisariatu Kietrz przez arcybiskupa barona von Sommerau - Beckh. Arcybiskup odwiedził również Opawicę.

W 1856r. rozwiązano dekanat Opawica, a parafie przydzielono częściowo do dekanatu Głubczyce, częściowo do dekanatu Kietrz. Opawica znalazła się w dekanacie Głubczyce.

Wg Felixa Triesta w 1863r. do parafii Opawica należały: Miasteczko i Wieś Opawica, Lenarcice, Krasne Pole, Radynia, Pielgrzymów i Burgstädtel (Bursztet), Braciszów, Ciermięcice, Pietrowice Głubczyckie, Choltice, Zalesie, Mokre. Było tu 1742 katolików. Po morawsku Opawice nazywały się wówczas Oppavice.

Pieczęć parafii Opawica na dokumencie z 1858r. Pośrodku Oko Opatrzności. Podpis proboszcza Ignatza Clementa

Pole parafialne w 1914r. obejmowało 43, 90 ha. Wg Hofrichtera do parafii wówczas należały również: Hostalkove, Vraclavek, Albrechtice.

I Komunia św. w 1929r. , dzieci z proboszczem Juliusem Schneeweissem

Po zakończeniu II wojny światowej w Opawicy osiedliła się ludność polska, głównie z Kresów Wschodnich (zobacz - Nazwa Opawica i historia Opawicy - Miasteczka), która do lipca 1946r. mieszkała z ludnością niemiecką aż do jej wysiedlenia. Polska ludność w tym czasie korzystała z posług duszpasterskich niemieckiego proboszcza i dziekana Juliusa Schneeweissa. Kronikarz parafialny odnotował, że pierwsze tu urodzone dziecko polskie zostało ochrzczone 28 VIII 1945r. i że we wtorek 6 XI tego samego roku odbyła się spowiedź dla Polaków, zapewne wysłuchana przez któregoś z polskojęzycznych księży osiadłych w powiecie głubczyckim. W 1945r. w księdze zgonów zarejestrowano aż 35 przypadków śmierci (19 osób poniosło śmierć podczas działań wojennych lub z powodu wybuchu min i niewypałów na okolicznych polach), podczas gdy w 1944r. zmarło tylko 15 osób.

23 VI 1946r. uroczyście obchodzono złoty jubileusz ks. Schneeweissa. Kazanie jubileuszowe po polsku i niemiecku wygłosił ks. Franciszek Krettek z Głubczyc, a jubilat odprawił uroczystą sumę w asyście proboszczów z sąsiednich parafii. Wkrótce został wysiedlony. Kronika kościelna podaje, że żył w zgodzie z polskimi parafianami, którzy darzyli go życzliwością i sympatią. Po wysiedleniu i zamieszkaniu w Eschershausen, pow. Holzminden, korespondował z późniejszym polskim duszpasterzem Grzesikiem. Po jego odejściu parafię Opawica przejął jako wikariusz substitutus ks. Władysław Wiatrowy, który dotąd działał w Równem, a jeszcze wcześniej był wikarym parafii Bóbrka na Kresach. Przed świętami Bożego Narodzenia 1946r. zastąpił go ks. Rudolf Jan Jaworski. Należy przy tym dodać, że powojenni duszpasterze z Opawicy przejęli również nadzór nad parafią Chomiąża

W 1947r. zawarto 19 małżeństw, co było rekordem w porównaniu z poprzednimi latami. W tym samym roku ochrzczono 33 dzieci.

22 kwietnia 1948r. do parafii przybył administrator apostolski Śląska Opolskiego ks. Bolesław Kominek, który przeprowadził wizytację i udzielił 199 osobom bierzmowania. W lipcu parafię opuścił ks. Jaworski i chwilowo obowiązki miejscowego duszpasterza sprawował ks. Antoni Adamiuk z Głubczyc, dopóki nie przybył nowy duszpasterz, ks. Bronisław Grzesik.

W 1956r. świętowano 250 - lecie poświęcenia kościoła św. Trójcy połączone z Odpustem św. Trójcy. Kościół ozdobił olbrzymi wieniec zwisający ze stropu, z dużą cyfrą 250. W następnym roku w kronice parafialnej zapisano informację o osiedleniu się na terenie parafii kilku "świeżo repatriowanych" rodzin z dawnych Kresów Wschodnich i o wyjeździe do Niemiec kilku autochtonicznych rodzin.

W roku 1960 parafię wizytował ks. biskup ordynariusz Franciszek Jop i w Opawicy udzielił Bierzmowania 97 osobom. W Niemczech zmarł były proboszcz i dziekan Schneeweiss, za którego w Opawicy odprawiono mszę św., natomiast polskie władze państwowe zabrały księdzu proboszczowi motorower "Simpson" i radio i zlicytowało je po niskiej cenie. Powodem tego było upaństwowienie budynków należących do kościołów na tzw. Ziemiach Odzyskanych i wymaganie od księży czynszów.

W 1965r. po parafii wędrowała kopia obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej z Jasnej Góry. Ponowna peregrynacja Obrazu miała miejsce we wrześniu 1995r. Wieś została uprzątnięta i ozdobiona. Członkinie Róż Różańcowych wykonały wieńce. Mieszkańcy całej parafii przystroili kościoły, kapliczki i krzyże przydrożne, a w opawickim kościele przygotowano dla Matki Boskiej tron wykonany przez stolarza Józefa Milera. Uroczystości odbyły się w dniach 20 - 21 IX pod hasłem: " Z Maryją budujemy żywą wspólnotę Kościoła." Uroczystą mszę św. celebrował ks. biskup Jan Kopiec.

W roku 2002 w kronice parafialnej odnotowano budzące niepokój słowa: "Statystyka jest przerażająca. Parafia z 4 kościołami liczy ok. 650 mieszkańców. Coraz trudniej jest utrzymać parafię, przeprowadzając bieżące remonty i opłaty." Z tych słów wynika, że również parafię Opawica dotknął widoczny w całej Polsce i nie wróżący nic dobrego niż demograficzny.

W 2005r. parafię opuścił ks. proboszcz Stanisław Struś, a zastąpił go nowy duszpasterz, ks. proboszcz Fryderyk Styla. Głubczycka Rada Miejska na wniosek sołectwa reprezentowanego przez panią sołtys Eugenię Ganczarską i lidera Odnowy Wsi Czesława Tabakę, podjęła uchwałę o nadaniu imienia Jana Pawła II rynkowi w Opawicy, a 16 X tego roku, w Dzień Papieski ks. proboszcz Fryderyk Styla poświęcił pamiątkową tablicę z wizerunkiem papieża, stojącą na postumencie z granitu.

Katarzyna Maler

Literatura:

1. Geschichte der Tropplowitzer Pfarrei, rękopis sprzed 1945r.
2. Greinert R., Das erzbischöfliche Kommissariat Katscher, "Leobschützer Heimatbrief" od nr. 7/1957 do nr. 6/1958.
3. Hofrichter R., Heimatkunde des Kreises Leobschütz, T.II, H.III, Leobschütz 1914.
4. Karzel O., Die Reformation in Oberschlesien - Ausbreitung und Verlauf, Würzburg 1979.
5. Kronika parafii Opawica 1945 - 2000.
6. Triest F., Topographisches Handbuch vom Oberschlesien, T.II, Breslau 1865.
7. Wac J., Jan Paweł II w Opawicy, "Kalendarz Głubczycki" 2006.